☃️❄️🎄YULE🎄🎄❄️☃️

El Yule 21 Aralık - 1 Ocak tarihleri arasındadır.

Origen of Yule

Yule şenlikleri (Eski Norsça: Júl) her kış gündönümünde kutlanır. 

Cermen mitolojisi ve İskandinav paganizmiyle ilişkili İskandinav halklarının bir kutlamasıdır. 

Yule başlangıçta on iki gün sürmüş ve Hıristiyanlık onu Noel'e asimile etmiştir.

Geleneksel Yule festivalinin kökenleri Hıristiyanlık öncesi İskandinavya'ya dayanmaktadır.

Öncelikle bir aile festivaliydi ve her zaman doğurganlığa, gündönümlerine ve aileye adanmıştı. 

Ataların ve hayatta olmayan dostların da hatırlandığı bir festivaldi ve bayram sofrası ihtişam ve görkemle, ölen akrabaların mezarları başında ve yabancılara misafirperverlik ön planda tutularak kurulurdu.

Çoğu Avrupa dilinde, nasıl telaffuz edilirse edilsin ya da nasıl çevrilirse çevrilsin, hem Noel hem doğuş hem de yule aynı kutlamanın eşanlamlıları olarak anlaşılır.

Herhangi bir sözlüğün Yule kelimesini Paskalya ya da Noel olarak çevirdiği İspanyol dilinde durum biraz belirsizdir.

Romalılar da güneşin karanlığı yendiği ve günlerin uzamaya başladığı kış gündönümünü kutluyorlardı. 

Konstantin'in Hıristiyanlık üzerindeki yasağı kaldırdığı Milano Fermanı'ndan sonra Romalılar Kış Gündönümü festivallerini kutlamaya devam ettiler.

Kilise, o zamana kadar Rab'bin Doğuşu kutlanmadığı için, bu bayrama Hıristiyan bir anlam vererek onu özümsemeye karar verdi. Karanlığı fetheden Güneş Mesih'tir ve o andan itibaren Noel 24-25 Aralık gecesine denk gelir (tıpkı Aziz Yuhanna gecesinin altı ay önce, Nasıralı İsa ile Vaftizci Ayn Karim'li Yuhanna'nın buluştuğu zaman olması gibi; Güneş'in karanlığın mutlak fatihi olduğu 24-25 Haziran gecesi: yaz gündönümü).

Günümüzde neo-pagan kültüründe bu kutlama, on iki günlük kutlamalara sahip Ásatrú Dini ve bazılarının bu şenlikleri genellikle yıllık çarkın Sabbatları olarak adlandırılan sekiz şenlikli güneş günü aracılığıyla kutlama yöntemini uygulayan Wiccan Dini örneğinde olduğu gibi çok çeşitli gruplar halinde yeniden yapılandırılmıştır. 

Yule bayramları kış gündönümünde kutlanır: kuzey yarımkürede 21 Aralık civarında, güney yarımkürede ise 21 Haziran civarında.

Yule ve Yuletide, tıpkı Yalda Bayramı (bir İran kış festivali) gibi, dünyanın güneş etrafındaki dönüşünün neden olduğu doğal değişimleri ve bunun kış gündönümü sırasında yiyecek hasadı üzerindeki etkilerini gözlemleyen eski geleneğe atıfta bulunmak için kullanılan arkaik Hint-Avrupa terimleridir. 

Yuletide kutlamalarında, Yuletide'de olduğu gibi, rahat bir atmosfer sağlamak için şarkılar söylemek gelenekseldir.

İskandinav mitolojisine ve Avrupa paganizmine aşina olmayan insanlar, bir anlamda eşanlamlı ve aynı zamanda zıt anlamlı olan Yule (Joul), Noel ve Doğuş kelimeleri arasında nasıl ayrım yapacaklarını bilemezler. 

Bu kullanım ya da terim, birçok Noel şarkısı ya da ilahisinde ve bu ata bayramının ritüel kütüğüne doğrudan atıfta bulunarak Yule kütüğü adı verilen bir pasta ya da kekin şekerlemesinde hala varlığını sürdürmektedir.

Yule kelimesi bazı İskoç lehçelerinde, Norveç, Danimarka ve İsveç'te jul terimiyle ve Finlandiya'da joulu terimiyle hala varlığını sürdürmektedir. Günümüzde genellikle Noel arifesinden yılın ilk gününden sonrasına veya özellikle İngiltere'de Epifani'ye kadar olan bayram dönemi olarak kabul edilir.

Yule ile ilgili ritüeller

Bir önceki yılın kütüğünden elde edilen Yule kütüğünü yakın ve 12 saat boyunca yanmasını sağlayın. 

Bu, Litha şenlik ateşinin kapalı alan versiyonudur. Küller daha sonra verimli olmaları için tarlalara serpilirdi.

Meşe ağaçlarında yetiştiği için evleri ökse otu ile süslemek.

Güneşi beklemek için gece nöbeti tutmak.

Tüm ışıkları kapatın ve ovalayarak teker teker açın.

Pencerede yanan bir mum bırakın.

Köyde gezintiye çıkmak, yani bugünkü dilde aguinaldo istemek.

Evin kapısına Yule Keçisi gibi ahşap figürler asmak.

Comienzo kış gündönümü olan 21 Aralık'tan 1 Ocak'a kadar 12 gün süren kutlamalardır. 

Gündönümü karanlığın bitişini ve ışığın gelişini, yaşamın ölüme karşı zaferini sembolize ediyordu. 

Tüm büyük festivaller gibi bu da büyük bir Blot ya da tüm tanrılara kurbanların sunulduğu bir törenle başlardı.

Bu festivalin geleneklerinden biri de evlere kutsal Yggdrasil'i sembolize eden bir köknar ağacının yerleştirilmesiydi. 

Dallarından Midgard ya da insanların ülkesi de dahil olmak üzere dokuz dünyanın sarktığı büyük dişbudak ağacı da kutsal Yggdrasil'i sembolize ettiği için ökse otu ya da çobanpüskülü ile süslenirdi.