YENİ ÇAĞ: GÜNCEL DİNİ İNANÇLAR VE UYGULAMALAR ÜZERİNE DENEMELER

Satanizm: Korkulan Din

Magus Peter H. Gilmore

Anton Szandor LaVey, 30 Nisan 1966'da başını tıraş edip Şeytan Kilisesi’ni kurduğunda, kısa sürede dünya çapında insanların dikkat odağı olacağını biliyordu. O kader gecesinin otuzuncu yıldönümü geçtiğine göre, dünya, tarih boyunca gurur ve isyanın, hatta birçokları için kötülüğün nihai sembolü olan bir figürü sembol olarak alan tek organize dinin gerçek anlamını anlamaya başladı mı?

Çağdaş Satanizm’in giderek büyüyen fenomeninden insanların korkması için gerçekten bazı gerekçeler var mı? Şeytan Kilisesi’nde uzun süredir rahip ve medya temsilcisi olarak görev yapan biri olarak, açıkça şunu söyleyebilirim: “Evet!” Ancak, genel halkın korkmayı seçtiği şey, medya sansasyoncularının kışkırtıcı, renkli tasvirleriyle, mücevherlerle süslenmiş metreslerini memnun etmek ve kasalarını doldurmak için çabalayan evangelistlerin ve en rahatsız edici şekilde, sözde ritüel istismar mağdurlarını tedavi ederek bir altın madeni bulan bazı terapistlerin çizdiği gülünç bir portredir. Bu sözde mağdurlar, Freud’un histerik olarak etiketlediği kadınların hikâyelerine çarpıcı şekilde benzeyen, ancak sadece kendi kurban edildiklerine olan ateşli inançlarıyla desteklenen, hiçbir kanıt sunamayan korku hikâyeleri anlatır. Uluslararası bir nesiller boyu Satanist komplosunun, uyuşturucu kullanımı ve duygusal olarak dengesiz kadınlar tarafından bu amaçla üretilen bebeklerin kurban edilmesi yoluyla dünyayı köleleştirmeye çalıştığı gibi saçma bir iddiayı çürütmek için vakit harcamayacağım. Bu mitoloji, diğer kaynaklar tarafından tamamen çürütülmüştür (FBI’ın Ulusal Şiddet Suçları Analiz Merkezi: Ritüel Çocuk İstismarı İddialarına Yönelik Araştırmacı Rehberi, Ocak 1992; Bilimsel Din İnceleme Komitesi’nin raporu: Amerika’da Satanizm, Ekim 1989; İngiliz Hükümeti’nin Sağlık Bakanlığı raporu: Organize ve Ritüel İstismarın Kapsamı ve Doğası, HMSO, 1994). Bunun yerine, çağdaş Satanizm’in gerçekte ne olduğunu inceleyelim: yetkinlerin aptallara üstünlük kurmasını, hızlı adaletin adaletsizliğe galip gelmesini ve son iki bin yıldır insan türünün ilerlemesini felce uğratan eşitlikçilik mitinin toptan reddini savunan, elitizm ve sosyal Darwinizm’in acımasız bir dini. Bu korkulacak bir şey mi? Eğer medya tarafından hipnotize edilmiş bir sürü insanı gibi sadece var olan sıradan bir insansanız, kesinlikle öyle!

Satanizm felsefesi, Anton Szandor LaVey’in yazılarında açıkça tanımlanmıştır. Kitapları arasında *Şeytan İncili*, *Şeytan Ritüelleri*, *Şeytan Cadısı* (başlangıçta *Tamamlanmış Cadı* olarak yayımlanmıştır), *Şeytan’ın Defteri* ve *Şeytan Konuşuyor* yer alır. Hepsi şu anda basılıdır ve Şeytan Kilisesi’nin görüşlerini tam bir şekilde anlamak isteyen herkes tarafından incelenmelidir. Daha fazla bilgi için, Blanche Barton’ın (LaVey’in eşi, oğlu Satan Xerxes Carnacki LaVey’in annesi ve Şeytan Kilisesi’nin Yüksek Rahibesi) iki kitabı okunabilir: *Bir Satanistin Gizli Hayatı*, Anton LaVey’in yetkili biyografisi (Feral House) ve *Şeytan Kilisesi* (Hell’s Kitchen Productions). Bu eserler, Şeytan Kilisesi’nin tarihi ve çağdaş uygulamaları hakkında çok sayıda bilgi içerir.

Bu literatürü henüz incelememiş olanlar için, LaVey tarafından yazılmış ve Şeytan Kilisesi tarafından yıllardır yayımlanan üç kısa kılavuz seti, Satanist felsefenin özet bir versiyonunu sunar. İlki, *Şeytan İncili*’nin açılışında yer alan ve Satanist için sağlam bir temel sağlayan “Dokuz Satanik İfade”dir.

Sonraki ifadeler, “Dünyanın On Bir Satanik Kuralı”dır; bunlar aynı dönemde yazılmış, ancak o zamanlar çok açık ve acımasız bulunarak yalnızca üyelere dağıtılmıştır. Burada, sosyal etkileşim için bir orman kanunu olan “Lex Satanicus” dekrete edilmiştir.

Ne aradığımızı ifade eden açıklamalar yayınladığımızdan beri, Satanik toplulukta kaçınılmasını istediğimiz davranışların bir listesini yapmanın zamanı geldiği düşünüldü. Satanistler, insan olduğumuzu kabul eder ve mükemmeliyete çalışır, ancak bazen olumsuz davranış kalıplarına düşebiliriz. Böylece, Satanistlerin verimsiz bulduğu davranışları tanımak ve günlük yaşamdan çıkarmak için bir kılavuz olarak “Dokuz Satanik Günah” listesi doğdu.

Lütfen bu üç belgeyi okumak için bağlantıları takip ederek bu makaleye devam etmeden önce zaman ayırın.

Bu, Satanik felsefenin temellerini özetler. Bu, özgecilik ve fedakârlık üzerine kurulu mevcut Yahudi-Hıristiyan dünya görüşüyle kesinlikle hiçbir ilgisi yoktur ve bu dünya görüşünde yetişmiş biri için oldukça yabancı ve korkutucu görünebilir. Gerçekçi olarak, Satanik davranış kodu, insan doğasına dayalıdır ve bu nedenle, anti-hayat ve akıl dışı inanç sistemleriyle derin bir şekilde endoctrine edilmemiş çoğu insan için doğal gelir. Bugün birçok insan kendilerine Hıristiyan dese de, bu felsefenin tam olarak ne anlama geldiği konusunda net bir kavramları yoktur ve genellikle Satanik bir şekilde davranırlar. Artık bunun farkına varılmasının ve insanların sosyal olarak uygun olanı değil, gerçekte oldukları şeyi kendilerine adlandırmalarının zamanı geldi.

Görüldüğü gibi, Şeytan Kilisesi’nde şeytan ibadeti unsurları yoktur. Bu tür uygulamalar, Hıristiyan sapkınlıkları olarak görülür; “Tanrı’ya karşı Şeytan” şeklindeki ikili Hıristiyan dünya görüşüne inanmak ve Karanlıklar Prensi’nin tarafını seçmek olarak değerlendirilir. Satanistler doğaüstü varlıklara, ne Tanrı’ya ne de Şeytan’a inanmaz. Satanist için kendisi kendi Tanrı’sıdır. Şeytan, insanın gururlu, bedensel doğasına uygun yaşamasını simgeleyen bir semboldür. Şeytan’ın ardındaki gerçeklik, doğanın her yerinde bulunan ve tüm canlılarda hayatta kalma ve çoğalma dürtüsünü sağlayan karanlık evrimsel entropi gücüdür. Şeytan, tapınılacak bilinçli bir varlık değil, her insanın içinde istenildiği zaman kullanılabilecek bir güç rezervidir. Bu nedenle, herhangi bir kurban kavramı, Hıristiyan bir sapkınlık olarak reddedilir—Satanizm’de kurban edilecek bir tanrı yoktur.

Satanistler, ritüel veya Büyük Büyü uygulamalarında süper-normal deneyimler yaşarlar. Bu, bir ritüel bağlamında aşırı duygusal bir duruma ulaşarak, insan olaylarının sonucunu istenen sonuçlara yönlendirmek için kullanılan bir tekniktir; istediğiniz şeyin (Olması Gereken) vizyonunu gönderirsiniz ve eğer adrenalin seviyeniz yeterince yüksekse, bu, etkilemek istediğiniz kişilerin bilinçdışına nüfuz eder ve zamanı geldiğinde sizin istediğiniz gibi davranmalarına neden olur. Bu, her şeyin mümkün olduğu anlamına gelmez, çünkü güçlü bir gönderim yapmak büyük enerji gerektirir ve olayları mevcut yönlerinin ataletinden değiştirmek genellikle zordur. Yeteneklerinizin farkında olmak ve neler başarılabileceğini bilmek, başarılı bir Satanik büyücünün ayırt edici özelliğidir. Büyük Büyü’nün teori ve pratiği, *Şeytan İncili* ve *Şeytan Ritüelleri*’nde bulunabilir. Satanistler ayrıca, günlük yaşamda hedeflerine ulaşmak için diğerlerini manipüle etmeyi içeren Küçük Büyü’yü de uygular. Ayrıntılı teknikler *Şeytan Cadısı*’nda verilmiştir.

Son zamanlarda, bazı evangelistler ve hatta akademisyenler Satanizm’i neo-Nazi bir hareket olarak adlandırmıştır. Bu yanlış bir etikettir. Nazi hareketi, gücünün çoğunu Aryan üstünlüğü gibi ırkçı bir doktrinden almıştır. Satanizm ise çok daha seçicidir. Irklar arasında biyolojik farklılıklar ve çeşitli faaliyetlerde istatistiksel olarak gösterilebilir performans seviyeleri olsa da, birinin yalnızca ten rengine bağlı olarak elit olabileceğini düşünmek oldukça irrasyoneldir. Üstün yeteneklerini kanıtlamış atalardan gelen umut verici genetik bir kökene sahip olsanız bile, bu bireyin ilerlemesini garanti etmez. Hayır, Satanistler sadece bireyin doğal yeteneklerini en üst düzeye çıkararak elit olduğunu kanıtladığında bunu tanır. Bu, Satanik erdem olan disiplin gerektiren bir şeydir ve biz kendi demir gençliğimizde bu niteliği aşılamaya çalışırız. Tüm etnik kökenlerden elit bireyler vardır ve Satanizm, üstün varlıklar oldukları için onları kucaklar—benzersiz bir Satanik etnik yaratır.

Satanistler bireyciliği önemser, bu da caddelerde kaz adımlarıyla yürünerek elde edilecek bir şey değildir. Ancak, tüm değerlerin göreceli olduğu ve hiçbir şeyin ortak bir çamur deryasından yükselmeyeceği bir “her şey mübah” atmosferini de benimsemez. Satanizm, sanat ve edebiyatta teknik ustalığı ve duygusal iletişimi, form ve işlevi, tasarım ve uygulamayı vurgulayan daha geleneksel değerlere dönüşü teşvik eder. Batı kültüründe, insan başarılarının zirvesi olarak değer verilmesi gereken bir zenginlik vardır ve bunlar, son zamanlarda bazı akademik çevrelerde yaygın olan, yalnızca Batı dışı oldukları için şüpheli başarılarla yer değiştirme çabalarına gömülmemelidir. Her bireyi, tarihin kasalarından ve günümüzün yetkin üreticilerinden insan büyüklüğünü aramaya ve modaya uygun sahteliği sığ bir cephe olarak küçümsemeye çağırırız. Satanizm, insanın hayvan olduğunu kabul ettiği için, geçmişteki birçok kültürde bu içgörüyü benimseyen ve kendi toplumlarının bağlamında keşfeden yaratıcılar olmuştur; bu nedenle bu sanatsal ve felsefi ifadeleri ararız ve bunları mevcut farkındalığımızın kökleri olarak görürüz.

Satanistler, insanlığın sosyal yapısını katmanlı olarak görür; böylece her birey, doğal yeteneklerinin gelişimine (veya eksikliğine) bağlı olarak bir seviyeye ulaşır. Güçlülerin hayatta kalması ilkesi, bireyin ayakta kalması veya düşmesi, hatta kendi başlarının çaresine bakamayan ulusların bu yetersizliğin sonuçlarına katlanması için toplumun tüm seviyelerinde savunulur. Her düzeydeki yardım, “karşılıklı fayda” esasına dayanacaktır. Zayıfların sosyal Darwinizm’in sonuçlarını yaşamasına izin verilmesiyle dünya nüfusu azalacaktır. Doğa, çocuklarını temizlemek ve güçlendirmek için her zaman böyle hareket etmiştir. Bu serttir, ama dünyanın yolu budur. Gerçeği kucaklarız ve varoluşun dokusuna aykırı bir ütopyaya dönüştürmeye çalışmayız. Bu doktrinin pratik uygulaması, refah sisteminin tamamen sona ermesini, koşulsuz dış yardımın bitmesini ve tüm alanlarda yetkin bireyleri kişisel mükemmeliyeti sürdürmeye teşvik edecek yeni programlar başlatılmasını sağlayacaktır. Bir meritokrasi, yetkinleri cezalandıran ve hak etmeyenleri ödüllendiren pozitif ayrımcılık gibi adaletsizliklerin yerini alacaktır.

Satanistler ayrıca, doğanın yasalarını geliştirmek için öjenik uygulamalarını teşvik etmeye odaklanır. Bu, Üçüncü Reich’ın tıp delilerinin beyinlerinde ortaya çıkan egzotik bir doktrin değildir. Yetkin ve yetenekli insanların üremesini teşvik ederek gen havuzunu zenginleştirmeyi amaçlayan bir uygulamadır. Genetik kod çözülene ve yavrularımızın karakterini istediğimiz gibi seçene kadar, Satanistler en iyilerin en iyilerle eşleşmesini savunur. Kendilerinin kusurlu olduğunu bilen Satanistler üremekten kaçınır.

Satanistler, günümüzde yaygın olan olağanüstü suç faaliyetlerinden özellikle iğrenir ve bu nedenle Roma’nın “Lex Talionis”ine geri dönüşü savunur; ceza, suçun türüne ve derecesine uygun olmalıdır. Bunu başarmak için, fiziksel ve zihinsel olarak en üst düzeyde olan erkek ve kadınlardan oluşan, suçla mücadelede ileri tekniklerle eğitilmiş elit bir polis gücü kurulmasından memnuniyet duyarız; bu kişiler, şehirlerimizi beton ormanlara çeviren haşereleri gerçekten ele alacak donanıma sahip olacaktır. İnsan, doğası gereği sosyal bir varlıktır ve diğerleriyle sosyal bir sözleşme yapar; bu nedenle bireylerin etkileşimde bulunabileceği maksimum özgürlüğü sağlayan davranış kuralları belirlenir. Bu kurallara uymamak, hızlı ve kesin, muhtemelen halka açık bir cezayı gerektirir. Bu, bireylerin sözde rehabilitasyon için mağdurların pahasına kurumlarda hapsedilmesi anlamına gelmez. Hayır, bu suçlular bir şekilde faydalı olmalıdır; belki de Hıristiyan manevi felsefesinin egemenliği altında, insanın diğer canlılara üstün olduğu ve onları istediği gibi kötüye kullanma hakkına sahip olduğu inancıyla dikkatsizce kirletilen çevreyi temizlemek için zorla çalıştırılabilirler. İnsan bir hayvandır ve bir hayvan gibi davranmaya geri dönmelidir—yalnızca çarpık insanların yaptığı gibi kendi yuvasını kirletmemelidir.

Şeytan Kilisesi, toplumun Satanistler için faydalı olduğu düşünülen yönlere doğru hareket etmesi için beş maddelik bir plan izler.

İlk madde, katmanlaşmanın genel olarak tanınması ve kabul edilmesinin savunulmasıdır; bu, eşitlikçiliğin kök saldığı her yerde ortadan kaldırılmasıdır. Vasatlık tespit edilecek ve hor görülecektir. Aptallar, davranışlarının sonuçlarına katlanmalıdır. Gerçekten güzel ve muhteşem olanlar değer verilecektir. Her birey kendi estetik standartlarını seçmelidir, ancak bazı başarı unsurlarının, herkese hitap etmese bile, inkar edilemez olduğunu düşünüyoruz. Örneğin, Beethoven’ın senfonisi, Michelangelo’nun heykeli, da Vinci’nin tablosu veya Shakespeare’in oyununun üstün başarısını kimse inkar edemez. Birçok Satanist, kültürel ana akımın dışında kendi mükemmeliyet kalelerini yaratmak için çalışır, geçmişten değerli olanı korur ve takdir edecek olanlara güçlü yeni eserler yaratmaya devam eder.

İkinci madde, tüm kiliselerin sıkı bir şekilde vergilendirilmesinin uygulanmasıdır. Bu, hükümetin din üzerindeki onayını kaldıracak ve bu asalakları yalnızca kendi üyelerinden geçinmeye zorlayacaktır; eğer bunu başaramazlarsa, yok olmaları gerektiği gibi yok olacaklardır. Şeytan Kilisesi asla vergi muafiyeti peşinde koşmamıştır ve dünyanın diğer tüm kiliselerini kendi ayakları üzerinde durmaya çağırır. Organize dinlerin vampirik doğasını ortaya çıkaralım ve gün ışığında ayakta kalıp kalamayacaklarını görelim.

Üçüncü olarak, insan toplumunda Lex Talionis’in yeniden kurulmasını talep ediyoruz. Liberal hümanizm kisvesi altında seküler olarak var olan Yahudi-Hıristiyan geleneği, suçluyu mağdurun üstüne çıkarmış, affetme doktriniyle yanlış yapanın sorumluluğunu kaldırmıştır. Böyle bir düşünce, adalet idealine bir hakarettir. Bu durmalı! Bireyler, eylemlerinin sonuçlarından sorumlu tutulmalı ve toplum, tarih veya sözde “dış” etkileri günah keçisi yapmalarına izin verilmemelidir. Birçok Satanistin kolluk kuvvetlerinin bir parçası olması ve bu noktada Satanik felsefeyle tamamen aynı fikirde olan çok sayıda insanın adalet sistemlerinde bulunması şaşırtıcı değildir. Eğer yasa uygulanmıyorsa, Satanistler kişisel adaleti arama pratiğini savunur, ancak bugünün yozlaşmış toplumunda bu tür eylemlerin sonuçlarının tamamen farkında olmanız gerektiği konusunda uyarılırsınız. Mevcut durumda, adaletin kalıcı olarak geri dönmesi için bir haykırış gelebilir.

Dördüncü olarak, Satanistler, yapay insan yoldaşlarının geliştirilmesi ve tanıtımını içeren yeni bir endüstriyi savunur. Bu insansı robotlar mümkün olduğunca gerçekçi olacak şekilde inşa edilecek ve bunları karşılayabilecek herkes için erişilebilir olacaktır. İnsanın genellikle bir başkasını aşağılayarak kendini yücelttiğini kabul ederek, bu, böyle bir davranış için güvenli bir çıkış sağlayacaktır. Kendi beceriniz ne olursa olsun hayallerinizdeki sevgiliye sahip olun; her insan, kendi tebaasını satın alabilecek bir kral olabilir; ya da tam tersine, hizmet etmek istediğiniz efendiyi satın alın. Kimseyi rahatsız etmeden en gizli arzularınızı tatmin etme özgürlüğü şimdi elinizin altında. Toplumdaki gerilimi boşaltmak ve gerçek insanlar arasında daha sağlıklı etkileşimleri teşvik etmek için bundan daha iyi ne olabilir?

Son olarak, teknolojik olarak güncel ancak teatral olarak inandırıcı, gerçek anlamda zevk kubbeleri ve eğlence yerleri olacak toplam çevrelerin inşa edilmesini savunuyoruz. Bazı büyük tema parklarında bunun başlangıcını gördük, ancak bunları *Westworld* gibi filmlerde tasvir edilen yüksekliklere taşıyalım. Burada, hayal edebileceğiniz her ortamda kendinizi şımartabilirsiniz. Geçmiş tarihin yeniden yaratılması bu yapılar için olgun bir zemin sunarken, bilimkurgu ve fantezi de bu oyun alanlarının çoğu için bereketli kaynaklar sağlayacaktır. Şu anda bile bu tür projeler hızlanıyor.

Ortalama bir insan, Şeytan Kilisesi’nin bir üyesini fark edebilir mi? Satanistler, ekonomik ve profesyonel başarı yelpazesinin tamamını kapsadığından, biri Baphomet madalyası takmadıkça veya resmi bir temsilciyi simgeleyen Baphomet yaka iğnesi takmadıkça, bir Satanisti yalnızca görünüş ve davranışla tespit etmek gerçekten mümkün değildir. Günlük uygulamalarında, Satanistler, burada ve şimdi hayatlarının tadını çıkaran bireylerdir. Ne isterlerse yerler, nasıl isterlerse giyinirler ve genellikle kendi ülkelerinin yasaları içinde, onlara en uygun yaşam tarzını takip ederler.

Ritüel faaliyetlere katılma zorunluluğu yoktur. Literatürümüzde sunulan teknikler, üyelerin istedikleri gibi kullanmaları içindir. Bazı Satanistler, grup ritüelinin sosyal atmosferinden hoşlanır ve bu amaçla başkalarını arar. Birçok Satanist, ritüel faaliyetlerini çok kişisel bulur ve yalnız kalmayı tercih eder. Şeytan Kilisesi için her iki yol da kabul edilebilir. Gerçekten de ritüel faaliyetlerin sıklığına dair bir kural yoktur. Bazıları ekinoksları ve gündönümlerini bayram olarak kutlar, ancak tabii ki kişinin kendi doğum günü, yılın en yüksek Satanik bayramıdır. Ritüel süreci genellikle katartik bir şekilde kullanılır, bireyin arzularının bastırılırsa kompülsiyonlara dönüşebilecek olanlarını temizlemek için kullanılır; böylece bu uygulamalar terapi yerine geçer. Satanistler bireyselliklerini önemser ve başkalarının normalite standartlarına uymaya çalışmaz. Ayrıca, Satanistler misyonerlik yapmaz, bu yüzden siyah bir pelerinle elinizde broşür sallayan biri tarafından yaklaşılmazsınız. Edebiyatımız kolayca erişilebilir durumdadır ve biri felsefemizi beğenirse, üyelik olasılığını araştırmak için bize yaklaşabilir. Genel halk, yıllardır Satanistlerle etkileşimde bulunduğunu ve bu Satanistlerin tanıdıkları en ilginç, adil, güvenilir ve keyifli insanlar arasında olduğunu fark ettiğinde muhtemelen şaşıracaktır.

Satanizm’le tamamen nüfuz edilmiş bir dünya, sizin çabanıza ve doğal yeteneklerinizin kapsamına bağlı olarak çok şey başarabileceğiniz veya az şey elde edebileceğiniz zorlu bir ortam sağlayacaktır. Evet, bu, bir sonraki medya tarafından şişirilmiş ürüne sürülen edilgen bir şekilde oturmak isteyen kitleler için korkutucudur. Bizim dünyamız sizi düşünmeye ve bu düşüncelerle bir şeyler yapmaya zorlar! Nihai gerçekçiler olarak, insan nüfusunun büyük bir yüzdesinin mükemmel olmak için gerekli enerji ve disipline sahip olmasını beklemiyoruz, ne de bir Satanik toplum, insanları yeteneklerinin ötesinde bir şeye zorlamaya çalışacaktır—ancak bu insanları kendi standartlarımızla yargılamaktan çekinmeyeceğiz. Kimyasal veya medya bağımlılığıyla uyuşmuş bir varoluş sürmek isteyenler, köle oldukları için tanınacak ve hor görülecektir. İstedikleri takdirde bu kendi kendini yok eden yollarına devam edebilirler, ancak büyük şeyler başarmak isteyenleri geri tutmalarına izin verilmeyecektir.

Bugünün medyası tarafından kandırılmış olanlar, endişelenmeyin; biz Satanistler çocuklarınızın peşinde değiliz, çünkü muhtemelen onlar da ebeveynleri kadar umutsuzca vasattır. Ancak dünyayı, asalakların çalışacağı veya aç kalacağı, parazitlerin solup öleceği bir duruma doğru hareket ettiriyoruz. Öyleyse, yalnızca suçlu, asalak veya savurgansanız gerçek Satanizm’den korkmanız gerekir. Korkuyor musunuz?

BU MAKALE İLK OLARAK 1992 YILINDA MERRIMAC BOOKS TARAFINDAN YAYIMLANAN *YENİ ÇAĞ: GÜNCEL DİNİ İNANÇLAR VE UYGULAMALAR ÜZERİNE DENEMELER* ADLI KİTAPTA FARKLI BİR ŞEKİLDE YAYIMLANMIŞTIR. O ZAMANDAN BERİ GÖZDEN GEÇİRİLMİŞ VE ÇOK KEZ YENİDEN BASILMIŞTIR.